عملکرد اصلی DLC

"DLC" اختصاری از کلمه "کربن الماس مانند" است. DLC از یک عنصر کربن تشکیل شده است که طبق الماس مشابه است و دارای ساختار اتم ترکیب گرافیت است. الماس مانند کربن (DLC) یک فیلم بی نظیر است که برای پوشش مقاوم در برابر سایش بسیار مناسب است به علت سختی بالا و مدول بالا انعطاف پذیری، ضریب اصطکاک کم و مقاومت سایشی و خواص مقاومتی خلاء مناسب. در حال حاضر راه های زیادی برای تهیه فیلم های نازک DLC وجود دارد. منابع کربن روش های مختلف آماده سازی و انرژی یون بر روی سطح ماتریکس متفاوت هستند. ساختار و خواص فیلم های DLC سپرده کاملا متفاوت است و ویژگی های قبیله ای متفاوت است.

1. اموال مکانیکی

(1) مدول سختی و انعطاف پذیری

سختی و مدول الاستیک فیلمهای DLC تهیه شده توسط روش های مختلف رسوب کاملا متفاوت است. فیلم DLC با سختی بیش از یا حتی بیش از الماس می تواند توسط قوس کاتد مغناطیسی تهیه شود. ترکیب فیلم تاثیر خاصی بر سختی فیلم دارد و افزودن Si و N می تواند سختی فیلم DLC را بهبود بخشد. فیلم DLC دارای یک مدول انعطاف پذیری بالاتر است، اگرچه کمتر از الماس (1100GPa) است، اما به طور واضح بالاتر از مدول الاستیسیته فلز و سرامیک است.

(2) استرس داخلی و قدرت چسبندگی

استرس داخلی و چسبندگی فیلم، پایداری و عمر فیلم را تعیین می کند که دو عامل مهم است که بر عملکرد فیلم تأثیر می گذارد. فيلم DLC با استرس داخلي بالا و مقاومت کم چسبناک، باعث ايجاد ترک، انشعاب و حتی افتادن در برنامه ها مي شود، به طوری که فيلم های DLC ترجیحا دارای استرس داخلی متوسط و استحکام چسبندگی بالا هستند. اکثر مطالعات نشان می دهد که قدرت چسب DLC فیلم مستقیما بر روی بستر با بستر به طور کلی کم است.

2. اصطکاک عملکرد

فیلم DLC نه تنها مقاومت سایشی بسیار خوبی دارد، بلکه ضریب اصطکاک بسیار کم نیز دارد. به طور کلی، کمتر از 0.2، غشای مدرن مقاوم در برابر سایش سطحی عالی است. ضریب اصطکاک DLC با فرایند آماده سازی و تغییر ترکیب فیلم تغییر می کند و ضریب اصطکاک می تواند تا حد 0.005 باشد. عناصر فلزی دوپینگ ممکن است ضریب اصطکاک را کاهش دهند، اما افزودن H می تواند روانکاری را بهبود بخشد و محیط نیز تأثیر خاصی بر ضریب اصطکاک دارد. در مقایسه با فیلم های ضخیم سنتی سخت، فیلم های DLC دارای مزایای آشکار از نظر ضریب اصطکاک هستند و ضریب اصطکاک این فیلم های سخت سنتی بالاتر از 0.4 است. بنابراین، برای فیلم های DLC برای جایگزینی این پوشش های سنتی سخت در بسیاری از زمینه های tribological ممکن است.

3. ثبات حرارتی

با توجه به مواد متاستاز DLC، پایداری حرارتی ضعیف عامل مهمی است که محدود کردن استفاده از غشای DLC است. انتقال پیوند SP3 به پیوند SP2 زمانی رخ می دهد که انلینگ بالاتر از 300 است؟ C. یافته شده است که افزودن سی به طور قابل توجهی می تواند پایداری حرارتی DLC را بهبود بخشد، و فیلم DLC حاوی 20٪ Si نشان می دهد sp3 اتصال به انتقال پیوند SP2 در 740؟ به طور مشابه، افزودن فلز (مانند Ti، W و Cr) همچنین می تواند پایداری حرارتی فیلم DLC را بهبود بخشد، و ما در حال بررسی این جنبه هستیم.

4. مقاومت در برابر خوردگی

فیلم DLC خالص مقاومت بسیار خوبی در برابر خوردگی دارد، انواع اسید، قلیایی و حتی آب آکواریا می تواند به سختی آن را تخریب کند. با این حال، مقاومت خوردگی فیلم های DLC که با عناصر دیگر مخلوط شده اند کاهش یافته است، که به دلیل فرسایش اولین عناصر دوتایی است، بنابراین تداوم فیلم را از بین می برد.

5. سطوح سطح

سطح فیلم DLC معمولا نسبتا صاف است، که اثر کمی بر روی سطح پایان سوبسترا دارد، اما با افزایش ضخامت فیلم، سطح پوشش کاهش می یابد. پایان سطح فیلم DLC با روش های مختلف رسوب نیز متفاوت است.

فیلم DLC داراي ضد چسبندگی خوبی است، مخصوصا برای فلزات غیر آهنی (مانند مس، آلومینیوم، روی و غیره)، و همچنین خواص ضد چسبندگی به پلاستیک، لاستیک، سرامیک و غیره دارد.